Shloka 26
उत्तङ्कोपाख्यानम् — Maṇi-Kuṇḍala Retrieval and Entry into Nāgaloka
Chapter 57
एते हयामुच्य भगवन् क्षुत्पिपासाभयं कुत: । विषान्निश्वापदेभ्यश्व भयं जातु न विद्यते,“भगवन्! इन्हें धारण कर लेनेपर भूख-प्यासका भय कहाँ रह जाता है? विष, अग्नि और हिंसक जन्तुओंसे भी कभी भय नहीं होता है
ete hayāmucya bhagavan kṣutpipāsābhayaṃ kutaḥ | viṣāgniśvāpadebhyaś ca bhayaṃ jātu na vidyate ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่ผู้เจริญ ครั้นเมื่อสวมสิ่งนี้แล้ว ความหวาดกลัวต่อความหิวและความกระหายจักเหลืออยู่ได้อย่างไร? ทั้งความกลัวจากพิษ จากไฟ หรือจากสัตว์ร้าย ก็ไม่บังเกิดขึ้นเลย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea that certain sacred or divinely sanctioned protections—when properly borne—remove basic anxieties (hunger and thirst) and even neutralize external dangers (poison, fire, wild beasts), emphasizing trust in righteous, consecrated means of safety.
Vaiśampāyana reports a statement addressed to a revered figure (“Bhagavān”), praising the efficacy of certain items or protections that, once taken up, are said to grant fearlessness against deprivation and physical threats.