Shloka 21
उत्तङ्कोपाख्यानम् — Maṇi-Kuṇḍala Retrieval and Entry into Nāgaloka
Chapter 57
एवमेतद् वद ब्रह्म॒न् नानृतं वदसे5नघ । अभिशन्ञानं तु किंचित् त्वं समानयितुमरहसि,'ब्रह्मम] आप जो कहते हैं, वह ठीक है। अनघ! यद्यपि आप असत्य नहीं बोलते हैं, तथापि आप महाराजके ही पाससे उन्हींका संदेश लेकर आये हैं, इस बातका कोई प्रमाण आपको लाना चाहिये
evam etad vada brahman nānṛtaṁ vadasy anagha | abhiśaṅjñānaṁ tu kiñcit tvaṁ samānayitum arhasi |
“ก็ให้เป็นเช่นนั้นเถิด โอ พราหมณ์—จงกล่าวให้ตรงดังนี้; โอ ผู้ไร้มลทิน ท่านมิได้กล่าวเท็จ. แต่เพราะท่านมาจากพระราชาเองพร้อมสารของพระองค์ ท่านพึงนำ ‘เครื่องหมายยืนยัน’ หรือหลักฐานบางประการมาแสดง เพื่อให้แน่ชัดว่าท่านเป็นผู้แทนของพระองค์โดยแท้.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when a speaker is reputed truthful, dharma in royal and diplomatic matters requires verification: a messenger should provide a recognizable token to authenticate the message and prevent deception.
A listener addresses a brāhmaṇa messenger respectfully, affirming his truthfulness, but requests an identifying sign or proof that he has indeed come from the king with the king’s message.