Shloka 18
Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
सुरापो ब्रह्महा स्तेयी भ्रूणहा गुरुतल्पग: । तपसैव सुतप्तेन मुच्यते किल्बिषात् ततः
surāpo brahmahā steyī bhrūṇahā gurutalpagaḥ | tapasaiva sutaptena mucyate kilbiṣāt tataḥ ||
พระวายุตรัสว่า “แม้ผู้ดื่มสุรา ผู้ฆ่าพราหมณ์ ผู้ลักขโมย ผู้ทำลายครรภ์ และผู้ล่วงละเมิดแท่นบรรทมของครู—แม้แบกบาปหนักหนา—หากบำเพ็ญตบะอย่างแท้จริงและเข้มข้น ก็ย่อมหลุดพ้นจากมลทินนั้นได้ด้วยตบะเพียงอย่างเดียว”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that even the gravest moral transgressions are not beyond remedy: sincere, intense tapas (austerity and disciplined self-purification) can remove the burden of guilt and restore moral standing.
Vāyu-deva is speaking and enumerates major sins recognized in dharma traditions, asserting that rigorous austerity functions as a means of expiation and release from the resulting moral taint.