Shloka 5
Brahmopadeśa: Ahiṃsā, Jñāna, and the Kṣetrajña–Sattva Analysis
Chapter 49
देशकालावुभौ केचिन्नैतदस्तीति चापरे । जटाजिनधराश्रान्ये मुण्डा: केचिदसंवृता:
deśa-kālāv ubhau kecin naitad astīti cāpare | jaṭājinadharāḥ anye muṇḍāḥ kecid asaṃvṛtāḥ ||
วายุกล่าวว่า “บางพวกยอมรับว่าทั้งสถานที่และกาลเวลาเป็นสิ่งมีจริง; อีกพวกกล่าวว่าไม่มีความมีอยู่แท้จริง บางพวกเป็นนักบวชไว้ชฎาและนุ่งห่มหนังเนื้อทราย บางพวกโกนศีรษะ และบางพวกอยู่เปลือยกายเป็นดิคัมพร”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that people hold conflicting doctrines (e.g., whether time and place are real) and adopt varied ascetic appearances; it implies that truth and dharma are not guaranteed by sectarian claims or external symbols alone.
Vāyudeva is describing the variety of viewpoints and lifestyles found among seekers/ascetics—some affirming or denying the reality of deśa and kāla, and others distinguished by visible practices like matted hair with deerskin, shaved heads, or nudity.