Shloka 4
Brahmopadeśa: Ahiṃsā, Jñāna, and the Kṣetrajña–Sattva Analysis
Chapter 49
मन्यन्ते ब्राह्मणा एव ब्रद्वाज्ञास्तत्त्वदर्शिन: । एकमेके पृथक् चान्ये बहुत्वमिति चापरे
manyante brāhmaṇā eva brahmavādinas tattvadarśinaḥ | ekam eke pṛthak cānye bahutvam iti cāpare ||
วายุกล่าวว่า “แม้พราหมณ์ผู้หยั่งเห็นสัจจะ ผู้รอบรู้พระเวทและศาสตรา ก็ยังมีทัศนะต่างกัน บางพวกยืนยันว่าความจริงมีหนึ่งเดียว—พรหมันเท่านั้น บางพวกถือความแยกต่างว่าอาตมันปัจเจกกับพระเป็นเจ้ามิใช่อันเดียวกัน และบางพวกยอมรับความเป็นพหุว่าเหล่าสัตว์และหลักการทั้งหลายมีมากและแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
That authoritative Vedic scholars themselves articulate multiple metaphysical positions—non-dual unity (Brahman alone), duality (jīva and Īśvara distinct), and pluralism (many distinct realities). The verse frames philosophical diversity as arising within learned tradition.
Vāyu is speaking and summarizing how different truth-seeing Brahmins interpret ultimate reality. The passage functions as a doctrinal survey within the discourse, presenting competing viewpoints rather than immediately settling them.