Shloka 11
Adhyāya 42 — Mahābhūta–Indriya–Adhyātma-Vyavasthā
Brahmā’s Instruction on Elements and Faculties
अष्टौ यस्याग्नयो होते न दहने मन: सदा । स तद् ब्रह्म शुभं याति तस्माद् भूयो न विद्यते
aṣṭau yasyāgnayo hote na dahane manaḥ sadā | sa tad brahma śubhaṃ yāti tasmād bhūyo na vidyate ||
พระวายุตรัสว่า “ผู้ใดที่ ‘ไฟ’ ทั้งแปดมิได้เผาผลาญมนัสอยู่เนืองนิตย์—เพราะอินทรีย์สำรวม มนัสบริสุทธิ์ และพุทธิแน่วแน่ในปณิธานเดียว—ผู้นั้นย่อมถึงพรหมันอันเป็นมงคล เหนือกว่านั้นไม่มีสิ่งใด”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Mastery over the senses and steadiness of mind and intellect prevent the inner ‘fires’ of sensory craving from burning the mind; such inner discipline culminates in attaining the highest good—Brahman—beyond which nothing surpasses.
Vāyudeva is instructing the listener in a spiritual-ethical teaching: he describes the ideal disciplined person whose senses and mind are not inflamed by impulses, and he states the फल (result)—attainment of auspicious Brahman.