Shloka 13
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
स्वदोषकोपनादू रोगं लभते मरणान्तिकम् | अपि वोदड्)चन्धनादीनि परीतानि व्यवस्यति,उन दोषोंके कुपित होनेसे वह अपने लिये प्राणनाशक रोगोंको बुला लेता है। अथवा फाँसी लगाने या जलमें डूबने आदि शास्त्रविरुद्ध उपायोंका आश्रय लेता है
svadoṣakopanād u rogaṁ labhate maraṇāntikam | api vodaka-candanādīni parītāni vyavasyati |
เมื่อโทษในตนเองพลุ่งขึ้นด้วยความโกรธ บุคคลย่อมนำโรคอันอาจถึงความตายมาสู่ตน หรือด้วยความปั่นป่วนภายในนั้นเอง เขาย่อมตัดสินใจพึ่งพาวิธีที่ขัดต่อศาสตรา เช่น ผูกคอตายหรือจมน้ำตาย แล้วหันเหออกจากหนทางแห่งธรรม
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Unchecked inner दोष (faults) and anger do not merely harm others; they rebound upon oneself as severe illness and can drive one toward adharmic, self-destructive choices. The verse warns that ethical self-restraint protects both body and mind.
A Siddha is instructing or admonishing, describing the downward spiral caused by inner दोष becoming inflamed: first manifesting as fatal disease, and then as a resolve to adopt forbidden measures like hanging or drowning—illustrating the moral and practical danger of losing self-control.