Shloka 23
Kṛṣṇa–Arjuna Saṃvāda in Indraprastha: Consolation, Legitimation, and Leave for Dvārakā (आश्वमेधिकपर्व, अध्याय १५)
शिष्टो युधिष्ठिरो5स्माभि: शास्ता सन्नपि पाण्डव: | तेन तत् तु वचः सम्यग गृहीतं सुमहात्मना
śiṣṭo yudhiṣṭhiro ’smābhiḥ śāstā sann api pāṇḍavaḥ | tena tat tu vacaḥ samyag gṛhītaṃ sumahātmanā ||
ยุดิษฐิระผู้เป็นปาณฑพ แม้ทรงเป็นผู้ปกครองและผู้สั่งสอนอยู่แล้ว ก็ยังทรงเป็นผู้มีวินัยและมารยาทอันงาม; เพราะฉะนั้นมหาตมะพระองค์นั้นจึงทรงรับถ้อยคำของเราด้วยจิตที่ถูกต้องโดยสมควร
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even a capable ruler and moral instructor should remain receptive to guidance; true greatness is shown by disciplined conduct (śiṣṭatva) and the humble, correct acceptance of good counsel.
Vāyu praises Yudhiṣṭhira’s character, noting that although Yudhiṣṭhira is himself a leader and teacher, he properly receives and internalizes the words spoken by the divine speaker(s), highlighting his fitness for righteous rule.