Shloka 24
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
इन्द्र उवाच जानामि ते गुरुमेनं तपोधनं बृहस्पतेरनुजं तिग्मतेजसम् । यस्याद्धानादागतोऊहं नरेन्द्र प्रीतिमेंडद्य त्वयि मन्यु: प्रणष्ट:,इन्द्रने कहा--नरेन्द्र! आपके इन गुरुदेवको मैं जानता हूँ। ये बृहस्पतिजीके छोटे भाई और तपस्याके धनी हैं। इनका तेज दुःसह है। इन्हींके आवाहनसे मुझे आना पड़ा है। अब मैं आपपर प्रसन्न हूँ और मेरा सारा क्रोध दूर हो गया है
indra uvāca | jānāmi te gurum enaṃ tapodhanaṃ bṛhaspater anujaṃ tigmātejasam | yasyāhvānād āgato 'haṃ narendra prītir me 'dyā tvayi manyuḥ praṇaṣṭaḥ ||
พระอินทร์ตรัสว่า “โอ้พระราชา เรารู้จักอาจารย์ของท่านผู้นี้ เป็นผู้มั่งคั่งด้วยตบะ เป็นอนุชาของพระพฤหัสบดี และมีรัศมีคมกล้าหาใครเทียบได้ ด้วยคำอัญเชิญของท่านผู้นี้เองเราจึงมาถึงที่นี่ บัดนี้เราพอพระทัยในท่านแล้ว และความกริ้วทั้งปวงของเราก็สิ้นไป”
इन्द्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of tapas and the sanctity of the guru: a king’s relationship with a spiritually potent teacher can invoke divine attention and transform hostility into favor, emphasizing reconciliation through reverence and restraint.
Indra addresses a king, acknowledging the king’s guru—an ascetic of intense radiance and the younger brother of Bṛhaspati. Indra says he came because of this teacher’s invocation and declares that his anger has ended and he is now pleased with the king.