Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
युधिष्ठिरो 5हमस्मीति वाक्यमुकत्वाग्रत: स्थित: । विदुरस्य श्रवे राजा तं॑ च प्रत्यभ्यपूजयत्,'मैं युधिष्ठिर हूँ" ऐसा कहकर वे उनके आगे खड़े हो गये। यह बात उन्होंने उतनी ही दूरसे कही थी, जहाँसे विदुरजी सुन सकें; फिर पास जाकर राजाने उनका बड़ा सत्कार किया
yudhiṣṭhiro ’ham asmīti vākyam uktvā ’grataḥ sthitaḥ | vidurasya śrave rājā taṃ ca pratyabhipūjayat ||
พระองค์ตรัสว่า “เราคือยุธิษฐิระ” แล้วทรงยืนอยู่เบื้องหน้า. พระองค์ตรัสจากระยะพอเหมาะให้วิทุระได้ยินชัด; ครั้นแล้วเสด็จเข้าไปใกล้และทรงถวายความเคารพยิ่งใหญ่แก่ท่าน.
वैशम्पायन उवाच
Even a sovereign should approach the wise with humility: proper self-introduction, consideration for the other’s comfort (speaking within hearing), and sincere honoring of elders embody dharma in conduct.
Yudhiṣṭhira identifies himself to Vidura from a suitable distance so Vidura can hear, then comes closer and formally honors him, marking a respectful meeting between king and revered counselor.