Shloka 15
Taḍāga-Phala and Vṛkṣāropaṇa
Merit of Ponds and Tree-Planting
अद्यप्रभृति चैवेह लोके सम्प्रचरिष्यति । पुण्यकेषु च सर्वेषु परमक्षय्यमेव च,आजसे इस जगत्में इन दोनों वस्तुओंका प्रचार होगा और पुण्यके सभी अवसरोंपर इनका दान उत्तम एवं अक्षय फल देनेवाला होगा
adyaprabhṛti caiveha loke saṃpracariṣyati | puṇyakeṣu ca sarveṣu paramakṣayyam eva ca ||
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ในโลกนี้ ธรรมเนียมและการเผยแพร่สิ่งทั้งสองนี้จักดำเนินต่อไป; และในทุกวาระแห่งบุญ การถวายทานสิ่งเหล่านี้ย่อมให้ผลสูงสุด ไม่คลาดเคลื่อน และไม่เสื่อมสูญ
सूर्य उवाच
Educational Q&A
That certain gifts or practices, when established and propagated, produce ‘akṣayya’ (imperishable) merit—especially when performed on all auspicious, merit-generating occasions—highlighting the Mahābhārata’s emphasis on dāna as a durable ethical and spiritual investment.
Sūrya, speaking within the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, declares that from that day forward these two items/practices will become current in the world, and that donating them at all meritorious times will grant the सर्वोत्तम and inexhaustible reward.