Shloka 124
Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
जग्राह वै भृगुं पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् । ईश्वरो$ज्लिरिसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत्,तब ब्रह्माजीकी आज्ञासे जलजन्तुओंके स्वामी वरुणरूपी भगवान् शिवने सबसे पहले सूर्यके समान तेजस्वी भृगुको पुत्ररूपमें ग्रहण किया। फिर उन्होंने ही अंगिराको अग्निकी संतान निश्चित किया
jagrāha vai bhṛguṃ pūrvam apatyaṃ sūryavarcasaṃ | īśvaro 'ṅgirasaṃ cāgner apatya-artham akalpayat ||
พระเป็นเจ้าทรงรับภฤคุผู้รุ่งเรืองดุจสุริยะเป็นโอรสก่อน แล้วพระเป็นเจ้าองค์เดียวกันนั้นทรงแต่งตั้งให้องคิรสเป็นเชื้อสายแห่งอัคนี เพื่อความสืบต่อแห่งวงศ์
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
That progeny and lineage are portrayed as part of a purposeful cosmic arrangement: the Lord ‘accepts’ and ‘appoints’ beings into specific familial roles to sustain continuity and dharma, emphasizing order over randomness.
Vasiṣṭha narrates a sequence of divine decisions: first Bhṛgu is taken/accepted as a son by the Lord; then Aṅgiras is designated as Agni’s offspring, explicitly ‘for the sake of progeny,’ indicating an intentional structuring of genealogies.