Shloka 8
Gavāṃ Māhātmya — Go-dāna, Yajña-ādhāra, and Goloka
Brahmā–Indra–Surabhi Itihāsa
तथैव सर्वभूतानां समतिष्ठन्त मूर्थनि । समानवत्सां कपिलां थेनुं दत्वा पयस्विनीम् । सुव्रतां वस्त्रसंवीतां ब्रह्मलोके महीयते,ये समस्त प्राणियोंके मस्तकपर स्थित हैं (अर्थात् सबसे श्रेष्ठ एवं वन्दनीय हैं)। जो मनुष्य दूध देनेवाली सुलक्षणा कपिला गौको वस्त्र ओढ़ाकर कपिल रंगके बछड़ेसहित दान करता है, वह ब्रह्मलोकमें सम्मानित होता है
tathaiva sarvabhūtānāṃ samatiṣṭhanta mūrdhani | samānavatsāṃ kapilāṃ dhenuṃ datvā payasvinīm | suvratāṃ vastrasaṃvītāṃ brahmaloke mahīyate ||
วสิษฐะกล่าวว่า “ฉันนั้นแล ยังมีผู้ซึ่งอยู่เหนือเศียรของสรรพสัตว์ทั้งปวง—คือผู้สูงสุดและควรแก่การนอบน้อมยิ่งนัก ผู้ใดถวายทานโคสีคปิลา (สีน้ำตาลทอง) อันให้น้ำนม มีลักษณะงาม พร้อมลูกโคสีเดียวกัน และคลุมด้วยผ้าอย่างสมควร ผู้นั้นย่อมได้รับเกียรติในพรหมโลก”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharmic value of dāna: gifting a properly qualified milch cow (with a matching calf and respectfully adorned) generates great religious merit, culminating in honor in Brahmaloka. It also underscores reverence toward those who are ‘above the heads of beings’—the most venerable and ethically elevated.
Vasiṣṭha is describing the fruits of a specific charitable act—donating a tawny, milk-giving cow with a same-colored calf and cloth covering—and states the resulting reward: esteem in Brahmā’s realm. The statement about being ‘on the heads of all beings’ functions as a praise-marker for the highest, most venerable status connected with such dharmic conduct.