Shloka 14
गोमहात्म्य-प्रश्नोत्तरम्
Saudāsa–Vasiṣṭha on the Purifying Power of Cows
उपाध्यायेन गदितं मम चेदं युधिष्ठिर । य इदं ब्राह्मणो नित्यं वदेद् ब्राह्मणसंसदि
upādhyāyena gaditaṃ mama cedaṃ yudhiṣṭhira | ya idaṃ brāhmaṇo nityaṃ vaded brāhmaṇasaṃsadi || (iti brahmā sa bhagavān uvāca parameśvaraḥ) |
ภีษมะกล่าวว่า “ยุธิษฐิระเอ๋ย คำสอนนี้อุปาธยาย์ของเรากล่าวแก่เรา. พราหมณ์ผู้ใดนั่งในสภาพราหมณ์แล้วสาธยายเป็นนิตย์ และยังยกขึ้นกล่าวในกาลประกอบยัญพิธี ในเวลาถวายโค (โคทาน) ตลอดจนเมื่อคนสองคนพบกันสนทนา—ผู้นั้นย่อมได้โลกอันไม่เสื่อมสูญ อยู่ร่วมกับเหล่าเทวะเป็นนิตย์. ข้อนี้เอง พระพรหมผู้เป็นปรเมศวรได้ตรัสแก่พระอินทร์ด้วยพระองค์เอง”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That sacred instruction gains special potency when preserved through disciplined, regular recitation and shared in appropriate dhārmic settings (learned assemblies, sacrifices, and gift-rituals). The verse emphasizes the ethical value of transmitting dharma through speech and study, promising enduring spiritual reward for such stewardship.
Bhīṣma, instructing Yudhiṣṭhira in the Anuśāsana Parva, cites the authority-chain of the teaching: he learned it from his preceptor (identified in the tradition as Paraśurāma), and he further frames it as a doctrine once spoken by Brahmā to Indra, thereby strengthening its legitimacy and urging its continual recitation among brāhmaṇas.