Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
दत्तं किं फलवद् राजन्निह लोके परत्र च | भवतः: श्रोतुमिच्छामि तन्मे विस्तरतो वद
yudhiṣṭhira uvāca | dattaṃ kiṃ phalavad rājann iha loke paratra ca | bhavataḥ śrotum icchāmi tan me vistarato vada rājann ||
โอ้พระราชา ทานชนิดใดจึงให้ผลแท้จริง ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า? ข้าปรารถนาจะสดับจากพระโอษฐ์ของท่านเอง โปรดทรงอธิบายแก่ข้าโดยพิสดาร
युधिछ्िर उवाच
The verse frames a dharma-inquiry: Yudhiṣṭhira asks which forms of giving (dāna) produce meaningful results both socially in this life and spiritually in the hereafter, inviting a detailed ethical hierarchy of gifts.
In the Anuśāsana Parva’s instructional setting, Yudhiṣṭhira addresses a kingly authority figure and requests an expanded explanation about the most rewarding kinds of charity, setting up a discourse on dāna and its consequences.