Shloka 7
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
मनुष्य इहलोक और परलोकमें अपने कर्मके अनुसार ही जीवन-निर्वाह करते हैं। भूमि ऐश्वर्यस्वरूपा महादेवी है। वह दाताको अपना प्रिय बना लेती है ।।
yā etāṁ dakṣiṇāṁ dadyād akṣayāṁ rājasattama | punar naritvaṁ samprāpya bhavet sa pṛthivīpatiḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “มนุษย์ดำรงชีพในโลกนี้และโลกหน้าตามกรรมของตน แผ่นดินเป็นมหาเทวีผู้เป็นรูปแห่งความมั่งคั่ง นางย่อมทำให้ผู้ให้เป็นที่รักของนาง โอ้ราชาผู้ประเสริฐ ผู้ใดถวายทานอันไม่สิ้นสูญนี้—คือที่ดิน—ผู้นั้นจักได้เกิดเป็นมนุษย์อีกครั้งและเป็นเจ้าแห่งแผ่นดิน”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that actions determine one’s welfare in this world and the next, and that gifting land (bhūmi-dāna) is an 'akṣaya' (inexhaustible) charity whose merit leads to high status—symbolically expressed as rebirth as a ruler.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma and gifts, Bhīṣma addresses the king and extols the exceptional fruit of donating land, personifying Earth as a great goddess who becomes favorable to the donor and grants royal prosperity in a future life.