Shloka 27
Cyavana’s Yogic Display and Kuśika’s Recognition of Tapas (च्यवन-योगप्रभावः कुशिकस्य तपःप्रशंसा च)
कीर्तन श्रवर्णं दान॑ दर्शनं चापि पार्थिव | गवां प्रशस्यते वीर सर्वपापहरं शिवम्
kīrtanaśravaṇaṁ dānaṁ darśanaṁ cāpi pārthiva | gavāṁ praśasyate vīra sarvapāpaharaṁ śivam ||
ข้าแต่พระราชาผู้กล้าหาญ คัมภีร์ทั้งหลายสรรเสริญอย่างยิ่งต่อกิจอันเกี่ยวกับโคเหล่านี้ คือ การสรรเสริญนามและคุณของโค การสดับฟังคำสรรเสริญนั้น การถวายโคเป็นทาน และแม้แต่การได้เห็นโค กิจทั้งปวงนี้กล่าวกันว่าเป็นมงคล ชำระบาปทั้งสิ้น และนำไปสู่สวัสดิภาพอันสูงสุด
व्यवन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that devotional and ethical engagement with cows—praising them, hearing such praise, donating them, and even taking their auspicious sight—is considered highly meritorious and is said to remove sin and promote spiritual welfare.
A speaker addresses a king/hero and, in the didactic tone typical of the Anuśāsana Parva, enumerates scripturally praised practices connected with cows, presenting them as powerful means of purification and auspiciousness.