Shloka 87
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
ख्यातिर्यस्या: खं दिवं गां च नित्यं पुरा दिशो विदिशश्चवावतस्थे । तस्या जल सेव्य सरिद्वराया मर्त्या: सर्वे कृतकृत्या भवन्ति,आकाश, स्वर्ग, पृथ्वी, दिशा और विदिशाओंमें भी जिनकी ख्याति फैली हुई है, सरिताओंमें श्रेष्ठ उन भगवती भागीरथीके जलका सेवन करके सभी मनुष्य कृतार्थ हो जाते हैं
khyātir yasyāḥ khaṃ divaṃ gāṃ ca nityaṃ purā diśo vidiśaś caivāvatiṣṭhe | tasyā jalaṃ sevya saridvarāyā martyāḥ sarve kṛtakṛtyā bhavanti ||
เกียรติคุณของนางแผ่ซ่านไปทั่วฟ้า สวรรค์ และแผ่นดิน และตั้งมั่นอยู่ในทุกทิศและทิศย่อยมาแต่กาลก่อน ครั้นได้ดื่มน้ำแห่งนทีผู้ประเสริฐนั้น—พระนางภควตีภาคีรถี—ปวงมนุษย์ย่อมเป็นผู้สำเร็จครบถ้วน ดุจได้กระทำสิ่งที่พึงกระทำแล้ว
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse praises Bhāgīrathī (Gaṅgā) as universally renowned and spiritually efficacious: contact with or partaking of her waters is presented as a means of purification and completion of religious aims, making a person ‘kṛtakṛtya’—one who has fulfilled what is truly required in life.
A Siddha (perfected being) speaks in a laudatory, tirtha-mahātmya style, extolling the sanctity and fame of the river Bhāgīrathī and asserting the transformative merit gained by mortals who drink her waters.