Shloka 76
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
नारपण्यैनेष्टविषयैर्न सुतैर्न धनागमै: । तथा प्रसादो भवति गज्जां वीक्ष्य यथा भवेत्,इसी प्रकार उसे गंगाजीके दर्शनसे जितनी प्रसन्नता होती है, उतनी वनके दर्शनोंसे, अभीष्ट विषयसे, पुत्रोंसे तथा धनकी प्राप्तिसे भी नहीं होती
nāra-paṇyaiḥ neṣṭa-viṣayair na sutair na dhanāgamaiḥ | tathā prasādo bhavati gaṅgāṃ vīkṣya yathā bhavet ||
มิใช่ด้วยการแลกเปลี่ยนกับผู้คน มิใช่ด้วยการเสพสิ่งอันพึงปรารถนา มิใช่ด้วยบุตร และมิใช่ด้วยการได้มาซึ่งทรัพย์สิน ที่จะบังเกิดความผ่องใสยินดีได้เท่ากับเมื่อได้เห็นพระคงคา
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the deepest contentment (prasāda) is not produced by worldly attainments—pleasures, family pride, or wealth—but is more powerfully awakened by sacred vision and devotion, exemplified by seeing the Gaṅgā.
A Siddha is instructing the listener by contrasting ordinary sources of happiness with the superior spiritual joy associated with the darśana (beholding) of the Gaṅgā, emphasizing the ethical and devotional value of sacred encounter over material gain.