Shloka 36
अहिंसयित्वा ब्रह्महत्याविधानम् / Brahmahatyā incurred without physical violence
साड़ांश्व चतुरो वेदानधीते यो द्विजर्षभ: । षड्भ्य: प्रवृत्त: कर्मभ्यस्तं पात्रमृषयो विदु:,जो श्रेष्ठ ब्राह्मण अंगोंसहित चारों वेदोंका अध्ययन करता और ब्राह्मणोचित छ: कर्मों (अध्ययन-अध्यापन, यजन-याजन और दान-प्रतिग्रह) में प्रवृत्त रहता है, उसे ऋषिलोग दानका उत्तम पात्र समझते हैं
sāṅgāṁś ca caturo vedān adhīte yo dvijarṣabhaḥ | ṣaḍbhyaḥ pravṛttaḥ karmabhyas taṁ pātram ṛṣayo viduḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า—ทวิชผู้ประเสริฐผู้ศึกษาพระเวททั้งสี่พร้อมเวทางคะ และประกอบกิจหกประการของพราหมณ์—ศึกษาและสอน ประกอบยัญและเป็นปุโรหิตให้ผู้อื่น ให้ทานและรับทาน—ฤๅษีทั้งหลายย่อมรู้ว่าเขาเป็นภาชนะอันยอดเยี่ยมสำหรับทาน
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A truly worthy recipient of charity is defined by Vedic learning (with its auxiliaries) and consistent engagement in the six Brahminical duties; sages value disciplined practice of dharma as the basis for eligibility.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs on dharma, including rules of giving. Here he specifies the qualities of an ideal donee (pātra) for gifts: a learned and duty-observant Brahmin.