Shloka 61
Aṣṭāvakra–Strī-saṃvāda: Dhṛti, hospitality, and a dispute on autonomy
इनके सिवा और भी बहुत-से सुरम्य दृश्य वहाँ दिखायी देते थे। उन सबको देखते हुए उन भावितात्मा महर्षिका मन वहाँ विशेष आनन्दका अनुभव करने लगा ।। स तत्र काजउ्चनं दिव्यं सर्वरत्नमयं गृहम् | ददर्शादूभुतसंकाशं धनदस्य गृहाद् वरम्,महर्षिने उस प्रदेशमें एक दिव्य सुवर्णमय भवन देखा, जिसमें सब प्रकारके रत्न जड़े गये थे। वह मनोहर गृह कुबेरके राजभवनसे भी सुन्दर, श्रेष्ठ एवं अदभुत था
bhīṣma uvāca |
sa tatra kāñcanaṃ divyaṃ sarvaratnamayaṃ gṛham |
dadarśādbhuta-saṅkāśaṃ dhanadasya gṛhād varam ||
ภีษมะกล่าวว่า—ณ ที่นั้น มหาฤๅษีได้เห็นคฤหาสน์ทิพย์ทำด้วยทองคำ ประดับด้วยรัตนะนานาชนิด ส่องประกายรุ่งเรืองด้วยรัศมีอัศจรรย์ งดงามและประเสริฐยิ่งกว่าพระราชวังของธนท (กุเบร) เสียอีก ครั้นได้เห็นความโอฬารทิพย์เช่นนั้น จิตของมุนีผู้ฝึกตนแล้วก็เกิดปีติอันประณีตยิ่งนัก।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights discernment: true excellence is recognized as a sign of higher order and merit, yet the ethical implication is to witness splendor without being enslaved by possessiveness—keeping the mind elevated rather than greedy.
Bhishma describes a sage’s vision of a wondrous, jewel-inlaid golden mansion in that region, said to be even more splendid than Kubera’s palace, emphasizing the extraordinary nature of the place being described.