Shloka 158
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
एतद्धि परम॑ ब्रह्म परं ब्रह्माधिगच्छति । ऋषयश्चैव देवाश्न स्तुवन्त्येतेन तत्परम्
etaddhi paramaṁ brahma paraṁ brahmādhigacchati | ṛṣayaś caiva devāś ca stuvanty etena tatparam ||
วายุกล่าวว่า “นี่แลคือปรหมันอันสูงสุด; ด้วยสิ่งนี้ (บทสรรเสริญ/วิถีแห่งการสรรเสริญ) ย่อมเข้าถึงปรหมันสูงสุดได้ แม้เหล่าฤๅษีและเทพทั้งหลายก็ใช้สิ่งนี้เองสรรเสริญพระผู้เป็นปรมะนั้น”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sincere, properly directed praise (stuti/stotra) of the Supreme is not merely ceremonial: it is a spiritual means that leads to realization/attainment of the highest Brahman, validated by the practice of sages and gods.
Vāyudeva is speaking, commending a particular hymn/teaching just presented as ‘supreme,’ and stating that through it one reaches the highest reality; he adds that ṛṣis and devas themselves use this same mode of praise to extol the Supreme.