Shloka 144
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
निर्वाणं ह्वादनश्वैव ब्रह्मतोक: परा गति: । देवासुरविनिर्माता देवासुरपरायण:
vāyudeva uvāca | nirvāṇaṁ hvādanaś caiva brahmalokaḥ parā gatiḥ | devāsura-vinirmātā devāsura-parāyaṇaḥ ||
วายุเทพตรัสว่า—พระองค์เองคือพระนิรวาณ เป็นผู้ประทานความปีติ เป็นพรหมโลกอันเป็นจุดหมายสูงสุด พระองค์ทรงเป็นผู้สร้างทั้งเทวะและอสูร และเป็นที่พึ่งสูงสุดที่ทั้งเทวะและอสูรย่อมอาศัยในที่สุด
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse identifies the Supreme as both the highest spiritual end (nirvāṇa/mokṣa) and the highest cosmic station (brahmaloka), emphasizing that liberation and ultimate refuge are found in the same transcendent reality that also stands behind all beings—even opposing classes like devas and asuras.
Vāyudeva is praising and defining the nature of the Supreme (the ultimate divine principle/person), describing it through exalted epithets: as the goal of liberation, the giver of bliss, the highest realm, and the creator and final support of both gods and demons.