Shloka 6
तदसयुक्त व्यवस्यन्ति बाला: पण्डितमानिन: । अथ चेन्मन्यसे चैकं कारणं कि भवेदिति
tad asayuktaṁ vyavasyanti bālāḥ paṇḍitamāninaḥ | atha cen manyase caikaṁ kāraṇaṁ kiṁ bhaved iti, tatpareṇaiva nānyena śakyaṁ hotasya darśanam |
ผู้ที่ยังไม่สุกงอมแต่หลงตนว่าเป็นบัณฑิต ย่อมลงความเห็นที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับสัจจะ และหากเจ้าถามว่า “เหตุเดียวจะเป็นไปได้อย่างไร” จงรู้เถิดว่า การเห็นตถตะอันสูงสุดนั้นย่อมบรรลุได้ด้วยความเพียรอุทิศตนมุ่งตรงต่อมันเท่านั้น มิใช่ด้วยวิธีอื่น
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma warns that self-conceit in learning leads to incoherent conclusions, and that the deepest truth—especially about an ultimate cause—requires sustained, devoted discipline and direct realization rather than mere argument or superficial certainty.
In Anushasana Parva, Bhishma continues instructing Yudhishthira on dharma and higher truth. Here he rebukes immature ‘know-it-alls’ and answers an objection about a single ultimate cause by emphasizing that such knowledge is gained through dedicated practice and realization.