Shloka 53
यद् भिजन्नं यच्च वै दग्धं तेन विप्रेण पुत्रक । पुत्र! घरमें प्रवेश करके मैं देखता हूँ तो उन ब्राह्मणने जो कुछ तोड़-फोड़ या जला दिया था, वह सब नूतनरूपसे प्रस्तुत दिखायी दिया ।। ५२ ह ।। ततोऊहं विस्मयं प्राप्त: सर्व दृष्टवा नवं दृढम्
yad bhijannaṃ yac ca vai dagdhaṃ tena vipreṇa putraka | tataḥ ahaṃ vismayaṃ prāptaḥ sarvaṃ dṛṣṭvā navaṃ dṛḍham ||
ลูกเอ๋ย สิ่งใดที่พราหมณ์ผู้นั้นได้ทุบทำลาย และสิ่งใดที่ได้เผาผลาญ—เมื่อเราเข้าไปในเรือนแล้วมองดู ก็เห็นว่าทั้งหมดกลับปรากฏเป็นของใหม่ดังเดิม ครั้นเห็นทุกสิ่งใหม่และมั่นคง เราก็เกิดความพิศวงยิ่งนัก
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the theme of restoration after harm: damage (breaking/burning) is not presented as final when higher spiritual power or righteous agency intervenes. Ethically, it points toward repair and renewal—an implicit ideal that wrongdoing should be followed by restitution, and that dharmic power can re-establish order.
Vāyu enters the house and observes that all items previously broken or burned by a brāhmaṇa now appear newly restored and firm. This unexpected reversal causes Vāyu to feel great astonishment.