Shloka 28
वायोर्वा सदृशं किंचिद् ब्रूहि त्वं ब्राह्मणोत्तमम् । अपां वै सदृशं वद्लेः सूर्यस्य नभसो5पि वा,अथवा यदि कोई जल, अग्नि, सूर्य, वायु एवं आकाशके समान श्रेष्ठ ब्राह्मण हो तो उसको भी बताइये
Arjuna uvāca | vāyor vā sadṛśaṃ kiñcid brūhi tvaṃ brāhmaṇottamam | apāṃ vai sadṛśaṃ vaktre sūryasya nabhaso 'pi vā | athavā yadi kaścid jalāgni-sūrya-vāyu-ākāśa-samo 'pi śreṣṭho brāhmaṇaḥ, tam api me vada ||
“โอ้พราหมณ์ผู้ประเสริฐ! จงบอกผู้ใดที่มีสภาวะดุจวายุ หรือผู้ที่เปรียบได้กับสายน้ำ กับอัคคี กับสุริยะ หรือแม้กับนภา หากมีพราหมณ์ผู้เลิศที่ดุจน้ำ ดุจไฟ ดุจตะวัน ดุจลม และดุจอากาศในคุณและจริยา ขอท่านจงชี้ให้ข้ารู้ด้วย”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical excellence through natural metaphors: like wind (unattached and moving), water (purifying and sustaining), fire (austere and transformative), sun (illumining and life-giving), and space/sky (vast, impartial, accommodating). Arjuna seeks a concrete exemplar—an outstanding Brahmin whose character embodies these virtues—so that dharma can be understood not only as theory but as lived conduct.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Arjuna addresses a revered Brahmin teacher and asks him to identify persons comparable to elemental forces. The request signals Arjuna’s desire to learn by example—who, in human form, manifests the highest qualities associated with the elements.