Shloka 30
यवक्रीतश्च रैभ्यश्व॒ अर्वावसुपरावसू । ओऔशिजजश्चैव कक्षीवान् बलश्षाड्रिरस: सुत:,अब श्रेष्ठ महर्षियोंके नाम बता रहा हूँ--यवक्रीत, रैभ्य, अर्वावसु, परावसु, उशिजके पुत्र कक्षीवानू, अंगिरानन्दन बल, मेधातिथिके पुत्र कण्व ऋषि और वर्हिषद--ये सब ऋषि ब्रह्मतेजसे सम्पन्न और लोकस्रष्टा बतलाये गये हैं
yavakrītaś ca raibhyaś ca arvāvasu-parāvasū | auśijajaś caiva kakṣīvān balaḥ śāḍrasaḥ sutaḥ ||
ยวักกรีตและไรภยะ อรวาวสุและปราวสุ; อีกทั้งกักษีวาน บุตรแห่งอุศิช และพละ บุตรแห่งศาฑริรสะ—ฤๅษีเหล่านี้ล้วนเป็นที่จดจำว่าเปี่ยมด้วยเดชแห่งพรหมัน และเป็นผู้ทรงไว้ซึ่งธรรมแห่งโลก
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical and cultural authority of ṛṣis: their spiritual discipline (brahmatejas) and exemplary lives are presented as foundations for sustaining social and cosmic order, making their names and lineages worthy of remembrance.
Bhishma, in an instructive discourse, begins enumerating renowned sages—identifying some by patronymics—to establish a lineage of spiritual exemplars and to lend weight to the dharmic instruction being conveyed in this section.