Shloka 82
कालनेमिनिहा वीर: शौरि: शूरजनेश्वर: । त्रिलोकात्मा त्रिलोकेश: केशव: केशिहा हरि:
kālaneminihā vīraḥ śauriḥ śūrajaneśvaraḥ | trilokātmā trilokeśaḥ keśavaḥ keśihā hariḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า—พระองค์ทรงเป็นผู้สังหารกาลเนมิ เป็นวีรบุรุษไร้ผู้เทียบ เป็นเศาริ ผู้บังเกิดในวงศ์ศูระ เป็นจอมแห่งผู้กล้า พระองค์ทรงเป็นอาตมันภายในของสามโลก และเป็นเจ้าแห่งสามโลก เป็นเกศวะ เป็นผู้สังหารเกศิน และเป็นหริ ผู้ทรงขจัดบาปได้ด้วยการระลึกถึงเพียงครั้งเดียว
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches devotional recollection and theological recognition: Kṛṣṇa is praised as both a heroic protector who destroys demonic forces and as the indwelling Self and sovereign of the cosmos; remembering Hari is presented as ethically purifying, removing sin and strengthening dharmic orientation.
Bhīṣma, in the Anuśāsana Parva’s devotional and instructional context, recites a chain of divine epithets for Kṛṣṇa/Viṣṇu—linking mythic deeds (slaying Kālanemi and Keśin) with cosmic lordship (trilokātmā, trilokeśa) to extol him as the supreme refuge.