Shloka 8
Śiva-darśana through Tapas and Stuti (उपमन्यु–कृष्ण संवादः)
प्रीतिं चाग्रयां बान्धवानां सकाशाद् ददामि ते<हं वपुष: काम्यतां च | भोक्ष्यन्ते वै सप्ततिं वै शतानि गृहे तुभ्यमतिथीनां च नित्यम्
prītiṁ cāgryāṁ bāndhavānāṁ sakāśād dadāmi te'haṁ vapuṣaḥ kāmyatāṁ ca | bhokṣyante vai saptatiṁ vai śatāni gṛhe tubhyam atithīnāṁ ca nityam |
“เราประทานความรักอันประเสริฐยิ่งจากหมู่ญาติให้แก่เจ้า และประทานให้กายของเจ้ามีความงามน่าชมและน่าปรารถนาอยู่เสมอ ในเรือนของเจ้า แขกผู้มาเยือนจักได้รับการเลี้ยงดูเป็นนิตย์เป็นจำนวนมาก—ถึงขั้นนับเป็นร้อย—วันแล้ววันเล่า”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse elevates dharmic prosperity: harmony and affection among relatives, personal well-being, and the continual duty of hospitality—feeding guests regularly—as a hallmark of a righteous household.
A boon is being conferred: the recipient is promised foremost familial affection, enduring bodily charm, and a household where guests are fed daily in very large numbers, highlighting abundance expressed through generosity.