Shloka 27
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
देवि! इन्हीं शुभ कर्मों और आचरणोंसे शूद्र ब्राह्मणत्वको प्राप्त होता है और वैश्य क्षत्रियत्वको ।। शूद्रकर्माणि सर्वाणि यथान्यायं यथाविधि । शुश्रूषां परिचर्या च ज्येछ्ठे वर्णे प्रयत्नत:
Devi! imaiḥ śubha-karmabhiḥ ācāraṇaiś ca śūdro brāhmaṇatvaṁ prāpnoti vaiśyaś ca kṣatriyatvam. śūdra-karmāṇi sarvāṇi yathā-nyāyaṁ yathā-vidhi; śuśrūṣāṁ paricaryāṁ ca jyeṣṭhe varṇe prayatnataḥ.
พระมหेशวรตรัสว่า “โอ้เทวี ด้วยกรรมอันเป็นมงคลและความประพฤติอันมีวินัยนี้เอง ศูทรย่อมบรรลุฐานะพราหมณ์ และไวศยะย่อมบรรลุฐานะกษัตริย์. ศูทรพึงกระทำหน้าที่ทั้งปวงให้เป็นไปตามยุติธรรมและตามแบบแผน โดยเฉพาะการปรนนิบัติรับใช้วรรณะผู้ใหญ่ (สูงกว่า) ด้วยความเพียรจริงจัง”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that ethical conduct and properly performed duties (ācāra and karma done yathā-nyāya and yathā-vidhi) are presented as a basis for social elevation—stressing disciplined service, propriety, and diligent effort as transformative.
Maheśvara addresses Devī, explaining norms of varṇa-dharma: he describes how certain auspicious actions and correct conduct, especially diligent service and attendance to seniors, are said to lead to attaining higher varṇa-status.