Shloka 25
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
गिरिस्रवाभि: सर्वाभि: पृष्ठतो5नुगता शुभा । पुष्पवृष्टयाभिवर्षन्ती गन्धैर्बहुविधैस्तथा । सेवन्ती हिमवत् पार्श्व हरपार्श्वमुपागमत्,उनके पीछे-पीछे उस पर्वतसे गिरनेवाली सभी नदियाँ चल रही थीं। शुभलक्षणा पार्वती फूलोंकी वर्षा करती और नाना प्रकारकी सुगन्ध बिखेरती हुई भगवान् शिवके पास आयीं। वे भी हिमालयके पार्श्रभागका ही सेवन करती थीं
girisravābhiḥ sarvābhiḥ pṛṣṭhato 'nugatā śubhā | puṣpavṛṣṭyābhivarṣantī gandhair bahuvidhais tathā | sevantī himavat-pārśvaṃ hara-pārśvam upāgamat ||
นารทกล่าวว่า “ปารวตีผู้เป็นมงคลก้าวไป โดยมีธารน้ำจากภูเขาทั้งปวงไหลตามอยู่เบื้องหลัง นางโปรยพรมเป็นสายฝนแห่งดอกไม้ และแผ่กลิ่นหอมหลากหลาย ครั้นอาศัยแนวไหล่เขาหิมวัต ก็เข้าไปถึงเคียงข้างหระ (พระศิวะ)”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverent approach to the divine: auspicious conduct, purity, and offering (symbolized by flowers and fragrance) accompany one who seeks the Lord. Nature itself is portrayed as participating in devotion, suggesting that dharmic harmony includes aligning one’s surroundings, senses, and intentions toward sacred presence.
Nārada describes Pārvatī moving toward Śiva (Hara). As she proceeds along the flank of Himavat, mountain-streams follow behind her, while she showers flowers and diffuses varied fragrances, culminating in her arrival at Śiva’s side.