Shloka 22
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
(सिद्धचारणसंघैश्न प्रसन्नेरसपशोभित: । मत्तवारणसंयुक्तो नानापक्षिगणैर्युत: ।।) सिद्धों और चारणोंके समुदाय प्रसन्न होकर उस पर्वतकी शोभा बढ़ाने लगे। वह स्थान पुनः मतवाले हाथियों और नाना प्रकारके पक्षियोंसे सम्पन्न हो गया ।। तमद्भुतमचिन्त्यं च दृष्टवा मुनिगणस्तदा । विस्मितो हृष्टरोमा च बभूवास््राविलेक्षण:,इस अद्भुत और अचिन्त्य घटनाको देखकर ऋषियोंका समुदाय विस्मित और रोमांचित हो उठा। उन सबके नेत्रोंमें आनन्दके आँसू भर आये
siddhacāraṇasaṅghaiś ca prasannair asapaśobhitaḥ | mattavāraṇasaṃyukto nānāpakṣigaṇair yutaḥ || tam adbhutam acintyaṃ ca dṛṣṭvā munigaṇas tadā | vismito hṛṣṭaromā ca babhūvāśrāvilekṣaṇaḥ ||
เหล่าสิทธะและจารณะผู้ปลาบปลื้มต่างช่วยเพิ่มพูนความงามของภูเขานั้น สถานที่นั้นกลับเต็มไปด้วยช้างที่กำเริบคึกคะนองและฝูงนกนานาชนิด ครั้นหมู่มุนีได้เห็นเหตุอัศจรรย์และเกินคาดคิดนี้ ก็พากันตะลึงงัน ขนลุกชัน และดวงตาเอ่อท้นด้วยน้ำตาแห่งปีติ
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how contact with the divine or the extraordinary can transform a place and the hearts of the wise: true spiritual wonder (adbhuta) evokes reverence, joy, and devotional emotion rather than skepticism or pride.
Celestial beings (Siddhas and Cāraṇas) rejoice and beautify a mountain region; the locale becomes lively again with elephants and many birds. The sages witness this inconceivable marvel and respond with amazement, goosebumps, and tears of joy.