Shloka 9
Agastya-Māhātmya and Vasiṣṭha’s Protection of the Ādityas
Khalina Daityas; Sarayū Etiology
करोति कर्म यद् वैश्यस्तद् गत्वा हुपजीवति । कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यमकुत्सा वैश्यकर्मणि,वैश्य जो कर्म करता है, उसका आश्रय लेकर सब लोग जीविका चलाते हैं। कृषि, गोरक्षा और वाणिज्य--ये वैश्यके अपने कर्म हैं। इससे उसको घृणा नहीं होनी चाहिये
karoti karma yad vaiśyas tad gatvā hy upajīvati | kṛṣigorakṣyavāṇijyam akutsā vaiśyakarmaṇi ||
ภีษมะกล่าวว่า “กิจใดที่ไวศยะกระทำ ชนทั้งหลายย่อมยังชีพโดยอาศัยกิจนั้นเอง. กสิกรรม การคุ้มครองโค และการค้า—ล้วนเป็นงานประจำของไวศยะ; เพราะฉะนั้นเขาไม่ควรดูหมิ่นหรืออับอายต่ออาชีพของตน.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse affirms the dignity and necessity of the Vaiśya’s work—agriculture, cattle-tending, and trade—stating that society is sustained by these occupations and that one should not despise one’s rightful duty.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his instruction on dharma, describing the proper duties of the social orders; here he explains the Vaiśya’s role and its ethical importance for the livelihood of all.