Shloka 99
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
विकर्णश्व महादेवं तथा भक्तसुखावहम् | प्रसाद्य भगवान् सिद्धि प्राप्तवान् मधुसूदन,मधुसूदन! ऐश्वर्यशाली विकर्णने भक्तसुखदायक महादेवजीको प्रसन्न करके मनोवांछित सिद्धि प्राप्त की थी
vikarṇaś ca mahādevaṁ tathā bhakta-sukhāvaham | prasādya bhagavān siddhiṁ prāptavān madhusūdanaḥ ||
วาสุเทวะกล่าวว่า “เช่นเดียวกัน วิกัรณะได้บำเพ็ญบูชาให้พระมหาเทวะ—ผู้ประทานความรื่นรมย์แก่ภักตะ—ทรงพอพระทัย แล้วจึงบรรลุสิทธิ์ดังปรารถนา โอ้มธุสูทนะ ข้อนี้ยืนยันว่า ภักติอันจริงแท้และการอุปาสนาพระศิวะด้วยความเคารพ ย่อมนำความสำเร็จมาให้”
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sincere devotion and propitiation of Mahādeva, who is especially benevolent to devotees, can lead to the attainment of one’s intended success; divine grace is portrayed as responsive to genuine bhakti.
Vāsudeva (Kṛṣṇa) cites Vikarṇa as an example: Vikarṇa pleased Mahādeva through devotion and thereby obtained a desired accomplishment, illustrating the efficacy of worship and the bestowal of boons by Śiva.