Shloka 5
Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
अश्रद्दधानो मानी च ब्रह्महा गुरुतल्पग: । असम्भाष्या हि चत्वारो नैषां धर्म: प्रकाशयेत्
aśraddadhāno mānī ca brahmahā gurutalpagaḥ | asambhāṣyā hi catvāro naiṣāṃ dharmaḥ prakāśayet ||
ภีษมะกล่าวว่า ผู้ไร้ศรัทธา ผู้โอหัง ผู้ฆ่าพราหมณ์ และผู้ล่วงละเมิดเตียงของครู (คือคบชู้กับภรรยาของครู)—ทั้งสี่นี้ไม่ควรแม้แต่สนทนาด้วย ต่อหน้าคนเช่นนี้ไม่พึงเปิดเผยหลักและแก่นลับแห่งธรรม
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma-instruction requires receptivity and moral eligibility. Bhīṣma lists four types—faithless, arrogant, brahmaṇa-slayer, and violator of the guru’s wife—as unfit recipients; one should neither engage them in intimate discourse nor disclose dharma’s deeper counsel to them.
In the Anuśāsana Parva’s didactic setting, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira on righteous conduct. Here he gives a rule of discernment about audience: certain gravely compromised persons should be avoided in conversation and excluded from confidential dharma-teaching.