Shloka 9
Adhyāya 122 — Śruta-vṛtta-yukta Brāhmaṇa and the Ethics of Dāna
Maitreya–Vyāsa Saṃvāda
सम्भूत: क्षत्रियकुले प्रसादादमितौजस:,श्वपाकशूद्रवैश्यानां क्षत्रियाणां च योनिषु । तत्पश्चात् वह क्रमश: शाही, गोधा, सूअर, मृग, पक्षी, चाण्डाल, शूद्र और वैश्यकी योनिमें जन्म लेता हुआ क्षत्रिय-जातिमें उत्पन्न हुआ। अन्य सारी योनियोंमें भ्रमण करनेके बाद अमित तेजस्वी व्यासजीकी कृपासे क्षत्रियकुलमें उत्पन्न होकर वह उन महर्षिका दर्शन करनेके लिये उनके पास गया
sambhūtaḥ kṣatriyakule prasādād amitaujasaḥ | śvapākaśūdravaiśyānāṃ kṣatriyāṇāṃ ca yoniṣu ||
วยาสตรัสว่า “ด้วยพระกรุณาแห่งผู้ทรงเดชอันหาประมาณมิได้ เขาจึงได้บังเกิดในตระกูลกษัตริย์ แล้วต่อจากนั้นก็เวียนว่ายเกิดโดยลำดับในครรภ์ของศวปากะ ศูทร ไวศยะ และกษัตริย์ด้วย ครั้นท่องเที่ยวผ่านภพชาติหลากหลายแล้ว ในที่สุดด้วยอุปการะของวยาสผู้รุ่งโรจน์ เขาก็ได้เกิดอีกครั้งในตระกูลกษัตริย์ และไปเฝ้าบรรดามหาฤษีเหล่านั้น”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic continuity across births and the possibility of uplift through merit and grace (prasāda). Social status and embodiment are shown as outcomes within a larger moral-causal order, not as permanent or absolute identities.
Vyāsa describes a being who, after moving through multiple births in various social categories (including outcaste, Śūdra, Vaiśya, and Kṣatriya), finally attains birth in a Kṣatriya family by grace and then approaches great sages for darśana (audience/vision).