Shloka 70
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिका: | जन्मप्रभृति मद्यं च सर्वे ते मुन॒य: स्मृता:
madhu māṁsaṁ ca ye nityaṁ varjayantīha dhārmikāḥ | janmaprabhṛti madyaṁ ca sarve te munayaḥ smṛtāḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “ผู้ทรงธรรมทั้งหลายที่ในโลกนี้ละเว้นน้ำผึ้งและเนื้อเป็นนิตย์ และละเว้นสุราแต่กำเนิด—ชนเหล่านั้นทั้งหมด ย่อมได้รับการนับถือว่าเป็น ‘มุนี’”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady abstinence—especially from intoxicants and certain foods—when practiced as a lifelong discipline is presented as a hallmark of dharmic self-restraint, meriting the recognition of a person as a “muni” (sage).
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he is describing ethical and ascetic standards; here he identifies lifelong abstainers from honey, alcohol, and meat as worthy of being counted among sages.