Shloka 41
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
हिरण्यदानैगोंदानैर्भूमिदानैश्न सर्वश: । मांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्ट इति न: श्रुति:,'सुवर्णदान, गोदान और भूमिदान करनेसे जो धर्म प्राप्त होता है, मांसका भक्षण न करनेसे उसकी अपेक्षा भी विशिष्ट धर्मकी प्राप्ति होती है। यह हमारे सुननेमें आया है
hiraṇyadānai gōdānai bhūmidānaiś ca sarvaśaḥ | māṁsasyābhakṣaṇe dharmo viśiṣṭa iti naḥ śrutiḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “การถวายทานเป็นทอง เป็นโค และเป็นที่ดิน—ทานทั้งปวงย่อมนำบุญมาแน่แท้; แต่ตามคติแห่งศรุติที่เราได้ยินมา ธรรมแห่งการงดเว้นการกินเนื้อกลับประเสริฐยิ่งกว่าทานเหล่านั้นทั้งหมด”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that while major charities like donating gold, cows, and land are highly meritorious, the ethical discipline of not eating meat is regarded by tradition as an even higher form of dharma—because it aligns conduct with non-harm and restraint.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by ranking virtues: he acknowledges celebrated gifts (dāna) but elevates abstention from meat as a superior ethical practice, citing received sacred teaching (śruti).