Shloka 6
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
वैशम्पायन उवाच तयो: संवदतोरेवं पार्थगांगेययोस्तदा । आजगाम विशुद्धात्मा नाकपृष्ठाद् बृहस्पति:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! कुन्तीपुत्र युधिष्ठिर और गंगानन्दन भीष्म, इन दोनोंमें इस प्रकार बात हो ही रही थी कि विशुद्ध अन्तःकरणवाले बृहस्पतिजी स्वर्गलोकसे वहाँ आ पहुँचे
vaiśampāyana uvāca | tayoḥ saṃvadator evaṃ pārthagāṅgeyayos tadā | ājagāma viśuddhātmā nākapṛṣṭhād bṛhaspatiḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่ชนเมชัย ขณะปารถะ (ยุธิษฐิระ) และภีษมะผู้กำเนิดจากคงคากำลังสนทนากันดังนี้ บฤหสปติผู้มีจิตบริสุทธิ์ก็เสด็จมาถึงที่นั่นจากเบื้องสูงแห่งสวรรค์”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse signals that sincere inquiry into dharma—here, the dialogue between Yudhiṣṭhira and Bhīṣma—draws and deserves higher, authoritative guidance. Bṛhaspati’s arrival underscores the sanctity and seriousness of ethical deliberation.
As Yudhiṣṭhira and Bhīṣma continue their conversation, Bṛhaspati, the divine preceptor, comes from heaven to the scene, indicating an impending intervention or reinforcement of the dharma-instruction being given.