Shloka 132
Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
अपरस्मिन् कथायोगे भूय: श्रोष्यसि भारत । एतन्मया महाराज ब्रह्मणो वदत: पुरा
aparasmin kathāyoge bhūyaḥ śroṣyasi bhārata | etan mayā mahārāja brahmaṇo vadataḥ purā ||
ยุธิษฐิระกล่าวว่า “โอ ภารตะ ในวาระแห่งถ้อยสนทนาอื่น เจ้าจักได้ฟังเรื่องนี้อีกครั้งหนึ่ง มหาราชเอ๋ย กาลก่อนข้าได้ยินถ้อยความเหล่านี้จากพระพรหมเอง เมื่อพระองค์ทรงกล่าวอยู่ และเพราะเจ้าถาม ข้าจึงเล่าให้เจ้าฟังตามจริงดังที่ข้าได้ยินมา ครั้นได้ฟังแล้ว ข้าแต่ราชัน จงตั้งจิตไว้ในธรรมะเป็นนิตย์เถิด”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes faithful transmission of dharma-teaching: Yudhiṣṭhira claims he is repeating what he once heard from Brahmā, and urges the listener to keep the mind steadily engaged in dharma.
Yudhiṣṭhira concludes or frames a teaching by noting that the same topic will be heard again in another narrative setting, and he authenticates his account by tracing it back to Brahmā’s earlier discourse.