Shloka 134
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
ऊर्ध्व विचित्रसंकाशे नैको वसति पूजित: । जिस विमानपर वह विराजमान होता है
ūrdhva-vicitra-saṅkāśe naiko vasati pūjitaḥ | yāvad varṣa-sahasraṃ vai jambūdvīpe pravarṣati ||
ภีษมะกล่าวว่า “ในคฤหาสน์ทิพย์อันสูงส่ง ซึ่งส่วนบนปรากฏวิจิตรด้วยสีสันนานา มิใช่มีเพียงผู้เดียว หากมีผู้ทรงเกียรติหลายท่านพำนักอยู่. ตราบเท่าที่ฝนตกต้องบนชมพูทวีปตลอดพันปี ตราบนั้นผู้ควรบูชาผู้นั้นก็สถิตอยู่ ณ ที่นั้น”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma underscores the karmic principle that honorable, meritorious conduct yields exalted posthumous rewards—symbolized by residence in a splendid celestial abode for a vast, measured duration.
Bhishma continues a description of a heavenly state: an honored person (not alone) dwells in a lofty, wondrously colored celestial residence, and the duration of that enjoyment is expressed through a grand temporal measure linked to rainfall over Jambudvipa.