Shloka 120
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
पीनस्तनोरुजघना दिव्याभरणभूषिता: । रमयन्ति मनःकान्ते विमाने सूर्यसंनिभे
pīnastanorujaghanā divyābharaṇabhūṣitāḥ | ramayanti manaḥ kānte vimāne sūryasaṃnibhe ||
ภีษมะกล่าวว่า—นางเหล่านั้นประดับด้วยเครื่องอลังการทิพย์ มีถันอันอวบเต็มและสะโพกอันผาย เมื่อเคลื่อนไหวอยู่ในวิมานอันรุ่งโรจน์ดุจสุริยัน ก็ยังให้จิตของผู้เป็นที่รักยินดีรื่นรมย์.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates the idea of heavenly enjoyment as a fruit of merit: celestial beauty, adornment, and radiant conveyances are portrayed as rewards that please the mind, reinforcing the broader Anuśāsana-Parva theme that actions and virtues yield corresponding results.
Bhīṣma is describing a heavenly scene: divine, ornamented women delight their beloved while moving in a sun-like radiant vimāna, as part of a larger discourse on the outcomes of dharma and accumulated merit.