Shloka 107
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
स रथैनन्दिघोषैश्न पृष्ठतो हानुगम्यते । देवकन्यासमारूढै: काउ्चनैर्विमलै: शुभै:
sa rathair nandighoṣaiś ca pṛṣṭhato 'nugamyate | devakanyā-samārūḍhaiḥ kāñcanaiḥ vimalaiḥ śubhaiḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “เขาถูกติดตามจากเบื้องหลังด้วยรถศึกมากมาย อันกึกก้องด้วยเสียงโห่ร้องชัยชนะด้วยความปีติ และมีเสียงลึกดุจเมฆครืนฟ้าร้อง รถเหล่านั้นเป็นรถทอง ผุดผ่องไร้มลทินและเป็นมงคล มีเหล่านางฟ้าเทพธิดาประทับอยู่” (จบข้อความในศรีมหาภารตะ อนุศาสนปรวะ หมวดทานธรรม บท ‘วิธีอุโปสถ/อุปวาส’ บทที่ ๑๐๗)
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents a vivid image of the auspicious results of dharmic conduct—especially charity and disciplined observances like fasting—showing that merit (puṇya) brings honor, purity, and elevated companionship, symbolized by golden chariots and celestial attendants.
Bhīṣma is describing the posthumous or otherworldly honor accorded to a righteous person: a grand procession of resonant chariots follows him, and celestial maidens ride upon those auspicious vehicles, proclaiming his merit.