Shloka 58
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
शतक्रतुरुवाच अयं सुतस्ते द्विजमुख्य नाग आगच्छति त्वामभिवीक्षमाण: । पादौ च ते नासिकयोपजिदध्रते श्रेयो ममाध्याहि नमश्न ते5स्तु
śatakratur uvāca ayaṃ sutas te dvijamukhya nāga āgacchati tvām abhivīkṣamāṇaḥ | pādau ca te nāsikayopajighrate śreyo mamādhyāhi namaś ca te 'stu ||
ศตกรตุ (อินทรา) กล่าวว่า: “ข้าแต่พราหมณ์ผู้ประเสริฐ บุตรของท่าน—นาคผู้นี้—กำลังเข้ามาใกล้ด้วยสายตาแห่งความเคารพ เขายังใช้ปลายงวงดมที่เท้าทั้งสองของท่านเพื่อแสดงความนอบน้อม โปรดสั่งสอนสิ่งที่เป็นประโยชน์แท้แก่เราด้วย; ขอนอบน้อมแด่ท่าน”
गौतम उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds śreyas (true welfare) as something to be learned through humble approach to a worthy teacher. Even a powerful figure like Indra seeks instruction with reverence, implying that ethical clarity and spiritual good arise from disciplined listening and respect for dharma-knowledge.
Indra (Śatakratu) addresses Gautama, noting that Gautama’s son—described as a Nāga—approaches respectfully and shows submission by sniffing the sage’s feet. Indra then requests Gautama to teach him what is beneficial (śreyas) and offers salutations.