Shloka 56
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
शतक्रतुरुवाच मघवाहं लोकपथं प्रजाना- मन्वागमं परिवादे गजस्य । तस्माद् भवान् प्रणतं मानुशास्तु ब्रवीषि यत् तत् करवाणि सर्वम्
Śatakratur uvāca: Maghavāhaṁ lokapathe prajānām anvāgamaṁ parivāde gajasya | tasmād bhavān praṇataṁ mānuśāstu bravīṣi yat tat karavāṇi sarvam ||
ศตกรตุ (อินทรา) กล่าวว่า: “เราคือมฆวาน อินทรา ด้วยเรื่องช้างนี้ทำให้เราถูกติฉินในสายตาประชาชน ดังนั้นเราขอนอบน้อมต่อท่าน โปรดสั่งสอนว่ามนุษย์พึงประพฤติอย่างไร—ท่านกล่าวสิ่งใด เราจะกระทำทั้งหมด”
गौतम उवाच
Educational Q&A
Even the powerful are bound by dharma: when one’s action brings public blame and moral fault, the proper response is humility, seeking guidance from the righteous, and readiness to perform whatever corrective duty (prāyaścitta/ācāra) is prescribed.
Indra (Śatakratu/Maghavan) admits that, due to the episode involving the elephant, he has become an object of reproach among people. He bows to the sage and asks for instruction on proper conduct, promising to carry out whatever is commanded.