Shloka 23
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
धृतराष्ट्र बोले--महर्षे! जो ब्राह्मण कोमलस्वभाव
gautama uvāca | supuṣpitaṃ kinnararājajuṣṭaṃ priyaṃ vanaṃ nandanaṃ nāradasya | gandharvāṇām apsarasāṃ ca śaśvat tatra tvāhaṃ hastinaṃ yātayiṣye ||
ธฤตราษฏระกล่าวว่า “โอ้มหาฤๅษี! โลกที่กล่าวมานั้นย่อมเป็นของพราหมณ์ผู้มีใจอ่อนโยน ตั้งมั่นในสัจจะ รู้ชำนาญในคัมภีร์มาก และเปี่ยมเมตตาต่อสรรพสัตว์; ผู้ศึกษาคัมภีร์อิติหาสะและปุราณะ และถวายภักษาอันโอชะแก่พราหมณ์—โลกนั้นเป็นของเขาเท่านั้น; ส่วนธฤตราษฏระจะไม่ไปถึงที่นั่น. สถานที่ใดๆ ที่ท่านรู้จัก จงบรรยายให้เราฟังทั้งหมดเถิด; เราร้อนรนจะออกเดินทาง—ดูเถิด เราจะไปแล้ว.” โคตมะกล่าวว่า “มีพนานามว่า ‘นันทนะ’ งามด้วยดอกไม้พรั่งพรู เป็นที่เสด็จของกษัตริย์กินนร และเป็นที่รักเสมอของนารท เหล่าคันธรรพ และอัปสรา แม้เจ้าไปถึงที่นั่น เราก็จะพาเจ้ากลับจากที่นั้น และทวงช้างของเราคืน”
गौतम उवाच
Educational Q&A
Even celestial privilege and access to heavenly realms do not override moral accountability; a sage’s dharmic authority ensures that what is wrongly held must be restored, regardless of the splendor of the destination.
Gautama points to the famed heavenly grove Nandana—beloved of Nārada and inhabited by Gandharvas and Apsarases—and declares that even if the other party goes there, he will still retrieve and reclaim his elephant.