Shloka 24
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
जातिस्मरत्वं च मम केनचित् पूर्वकर्मणा । शुभेन येन मोक्ष॑ वै प्राप्तुमिच्छाम्यहं नृप,नरेश्वर! पहलेके किसी शुभ कर्मके प्रभावसे मुझे पूर्व-जन्मकी बातोंका स्मरण हो रहा है, जिससे मैं मोक्ष पानेकी इच्छा करता हूँ
jātismaratvaṁ ca mama kenacit pūrvakarmaṇā | śubhena yena mokṣaṁ vai prāptum icchāmy ahaṁ nṛpa ||
จัณฑาลกล่าวว่า “ข้าแต่นเรศวร ด้วยอานุภาพแห่งกรรมดีบางประการในกาลก่อน ข้าพเจ้าได้บังเกิดความระลึกชาติ และด้วยบุญอันเป็นมงคลนั้นเอง ข้าแต่พระราชา ข้าพเจ้าจึงปรารถนาจะบรรลุโมกษะ”
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Auspicious past karma can awaken jātismaratva (memory of former births), which in turn can redirect a person’s aims from worldly concerns toward mokṣa (liberation). The verse links ethical merit with spiritual insight and the aspiration for release from saṁsāra.
A Caṇḍāla addresses a king and explains that he remembers previous lives due to some virtuous deed performed earlier. This remembrance has stirred in him a desire to seek liberation, setting the ethical-spiritual frame for the surrounding discourse.