ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
अभिमानेन भूतानामिमां गतिमुपागतम् | आप मेरे इस पापी कुत्तेको देखिये, यह कान्तिहीन, सफेद और दुर्बल हो गया है। यह पहले मनुष्य था। परंतु समस्त प्राणियोंके प्रति अभिमान रखनेके कारण इस दुर्गतिको प्राप्त हुआ है
abhimānena bhūtānām imāṁ gatim upāgatam | paśyata me imaṁ pāpīṁ śvānam, kāntihīnaṁ śvetam durbalaṁ ca | eṣa pūrvaṁ manuṣya āsīt | sarvabhūteṣu abhimānaṁ kṛtvā asyāṁ durgatau prāptaḥ ||
จัณฑาลกล่าวว่า “เพราะความทะนงตนต่อสรรพสัตว์ เขาจึงตกมาถึงสภาพนี้ จงดูสุนัขอัปมงคลของเรานี้เถิด—ไร้รัศมี ซีดขาว และอ่อนแรง เดิมทีเขาเคยเป็นมนุษย์ แต่เพราะมีมานะถือตนต่อสัตว์ทั้งปวง จึงประสบความตกต่ำอันน่าเวทนานี้”
चाण्डाल उवाच
Arrogance toward other beings is ethically corrosive and karmically dangerous; pride (abhimāna) leads to degradation, while humility and regard for all creatures support dharma.
A Caṇḍāla points out a weak, pale dog and explains that it was formerly a human who, due to pride toward all beings, has fallen into a miserable condition—serving as a moral example within the discourse.