Shloka 22
Satyavatī’s Disclosure and the Summoning of Vyāsa
Niyoga for Kuru Succession
देवानां समयस्त्वेष वसूनां संश्रुतो मया । जात॑ जात॑ मोक्षयिष्ये जन्मतो मानुषादिति,वसु देवताओंकी यह शर्त थी और मैंने उसे पूर्ण करनेकी प्रतिज्ञा कर ली थी कि जो-जो वसु जन्म लेगा, उसे मैं जन्मते ही मनुष्य-योनिसे छुटकारा दिला दूँगी
devānāṁ samayas tveṣa vasūnāṁ saṁśruto mayā | jātaṁ jātaṁ mokṣayiṣye janmato mānuṣād iti ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “นี่คือข้อตกลงของเหล่าเทพเกี่ยวกับวสุ ซึ่งข้าได้สดับและยอมรับไว้ ข้าได้ปฏิญาณว่า ‘วสุผู้ใดถือกำเนิดมา ข้าจะปลดปล่อยเขาทันทีเมื่อแรกเกิด ให้พ้นจากสภาพแห่งการเกิดเป็นมนุษย์’”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights fidelity to a pledged covenant: once a condition is accepted, one must uphold it even when it involves difficult moral consequences. It also frames ‘release’ from human birth as an act of responsibility toward beings bound by a prior divine arrangement.
The speaker recalls a prior agreement involving the Vasus: they would be born in human form, and the narrator (in the quoted voice) had vowed to free each one from human existence immediately upon birth—i.e., to ensure swift deliverance from the imposed human life.