Shloka 7
Ādi-parva Adhyāya 97: Satyavatī’s appeal and Bhīṣma’s reaffirmation of satya
यया55हृतमनाश्चासि गड़या त्वं हि दुर्मते । साते वै मानुषे लोके विप्रियाण्याचरिष्यति,तब भगवान् ब्रह्माने महाभिषको शाप देते हुए कहा--दुर्मते! तुम मनुष्योंमें जन्म लेकर फिर पुण्यलोकोंमें आओगे। जिस गंगाने तुम्हारे चित्तको चुरा लिया है, वही मनुष्यलोकमें तुम्हारे प्रतिकूल आचरण करेगी
vaiśampāyana uvāca | yayā hṛtamanāś cāsi gaṅgayā tvaṃ hi durmate | sā te vai mānuṣe loke vipriyāṇy ācarīṣyati ||
“เพราะพระคงคานั่นเองได้ชิงเอาจิตของเจ้าไป โอ้ผู้มีปัญญาอันหลงผิด เจ้าจึงตกอยู่ในความลุ่มหลง; ฉะนั้นในโลกมนุษย์ นางจักประพฤติขัดต่อความปรารถนาของเจ้า”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Infatuation and loss of discernment invite consequences: when one’s mind is ‘stolen’ by desire, the very object of attachment can become a source of suffering, and one may be compelled to undergo corrective experience in the human realm.
Vaiśampāyana reports a pronouncement framed as Brahmā’s curse: because the person has been captivated by Gaṅgā, he must take birth among humans; and Gaṅgā, instead of remaining favorable, will behave in ways that cause him distress in the human world.